Hoe begon Fred Royers aan kickboksen

Fred Royers gevechtshouding

Na een training speelt deze wereldkampioen kickboksen Beethoven op zijn vleugel

Fred Royers (64) begon met korfbal, maar groeide uit tot een levende legende in het kickboksen. Zo was hij de commentator van het eerste gevecht tussen Badr Hari en Rico Verhoeven. ’’Al het slechts dat mensen aan kickboksen konden hangen, was ik niet.’’

Gevecht Badr Hari vs Rico Verhoeven

Tientallen aanhangers van Badr Hari bestormen de ring van de König-Pilsener-ARENA in Oberhausen. Sommigen staan er zelfs al met één been in, mobiele telefoons gaan massaal de lucht in. Op andere plekken in de zaal ontstaan opstootjes. De sfeer is grimmig.

‘Je moet er niet aan denken wat er gebeurt als Badr verliest’, klinkt het in honderdduizenden woonkamers in Nederland. Het is Arnhemmer Fred Royers die het langverwachte gevecht tussen Hari en Rico Verhoeven op 10 december 2016 van commentaar voorziet voor tv-kanaal Ziggo Sport.

Aan de vooravond van de revanchepartij tussen de twee kemphanen in stadion GelreDome in Arnhem, denkt Royers met afgrijzen terug aan de ongeregeldheden in Duitsland. ’’Laten we heel eerlijk zijn: de sport heeft al niet een heel goede naam.’’ En daar baalt hij stevig van. Al snapt hij dat ‘twee mensen die elkaar in een ring lopen te mishandelen’ voor veel mensen een ‘ver-van-hun-bedshow’ is. ’’Ze zien wel het schoppen en slaan, maar niet de atleten. Wat zij ervoor hebben gedaan.’’

Aantal actie foto's

Mijn verhaal - interview Gelderlander

In de jaren zestig groeide hij in Arnhem op als de zoon van de eigenaar van een meubelbedrijf en een ‘brave huisvrouw’. Als jonge jongen kreeg hij pianoles, in zijn tienerjaren deed hij aan korfbal bij EKCA. Royers haalde zijn havodiploma en begon aan een lerarenopleiding in Nijmegen. Na een kickbokstraining kruipt hij nog altijd achter zijn vleugel. Dan speelt hij soms wel een uur lang een compositie van Beethoven of Chopin.

U was zelfs angstig voor uw eerste echte kickboksgevecht.

’’Je hebt geen idee waar je aan begint als je het voor de eerste keer doet. Het is een soort gladiatorengevecht, Romeinse spelen. Je hebt een opkomst. ‘Boem, boem, boem’, klinkt het. Het is donker in de zaal en dan komt al het licht ineens op jou terecht. Ga er maar staan. Het is het engste dat ik ooit heb gedaan.’’

Echt?

’’Nou, ik heb ook wel eens bergen in Wales beklommen met hoogtevrees. En dat ik toen dacht: ‘Hoe kom ik hier in hemelsnaam van af?’ Maar kickboksen was enger, ja.’’

Wat bezielde u dan om als twintiger, en succesvol karateka, nog aan kickboksen te beginnen?

’’Het mooie van de sport was dat ik niet durfde. Het was een uitdaging. Ik ging trainen en merkte dat ik ontzettend diep in mezelf moest gaan om te kunnen kickboksen en de angst weg te nemen. Ik benaderde het op een andere manier. Voor mij was het een sport, nooit een gevecht van leven op dood.’’

Mensen die u goed kennen, zeggen dat Fred Royers eigenlijk te netjes is voor de kickbokswereld.

’’Dat zijn van die vooroordelen die ik graag ontzenuw. Mensen hebben het idee dat iedere kickbokser een soort van suf geslagen bruut is, die zijn vrije tijd doorbrengt met het mishandelen van anderen. Dat is helemaal niet waar. Binnen de sport heb je een heleboel slimme en intelligente mensen. Die in het onderwijs zitten, of weet ik veel wat. Ik kwam niet uit een gebroken gezin, had wel een goede opleiding. Ik was niet crimineel en had geen strafblad. Had ook geen tatoeages. Alles wat mensen aan een kickbokser konden hangen, was ik niet.’’

Vanuit Arnhem reed u dagelijks op en neer naar Amsterdam om te kunnen kickboksen. In wat voor een omgeving kwam u terecht?

’’Ik maakte kennis met een soort ongeremde hardheid, die mij helemaal vreemd was. Iemand moedwillig vernielen, is niet des Fred Royers. Met karate ging het keihard, hoor. Ik heb daarbij ook hele harde beuken op mijn kop gehad, per ongeluk. Maar de intentie was punten scoren en that’s it. Bij kickboksen is de intentie die vent knock-out te schoppen en slaan. Een totaal ander verhaal.’’

En uw trainingsgenoten? Een van de mannen waarmee u trainde, André Brilleman, werd later dood uit de Waal bij Herwijnen gevist. Gestort in beton.

’’Ik kan alleen maar zeggen dat ik het graag anders had gezien, dat hij er nog wel was geweest. En niet met die foute types was omgegaan. André woonde in Amsterdam, ik in Arnhem. Als we trainden, hadden we grote lol samen. Ik wist wel dat hij geen lieverdje was, maar ik ben geen politierechercheur. Pas later werden een heleboel dingen duidelijk in de bladen.’’

Zoals dat hij één van de lijfwachten van drugsbaron Klaas Bruinsma was.

’’Ik wist niet eens wie Klaas Bruinsma was. Ik kwam uit een totaal ander milieu, dat moet je niet vergeten. Ik was een brave Arnhemmer die per toeval in deze sport terecht was gekomen. Achteraf lees je dit en dat, zus en zo. En denk je: ‘Potverdomme, waarom? Waarom?’’

U werd Nederlands kampioen, Europees kampioen en zelfs wereldkampioen. Hoe wist u zich te handhaven in een wereld die zo ver van u af lijkt te staan?

’’Door mijn snelheid, conditie en het feit dat ik slimmer was dan veel vechters. Ik kon altijd heel goed een wedstrijd analyseren. Iedereen tegen wie ik vocht, bestudeerde ik altijd heel goed van te voren. Ik heb video’s gekeken: hoe staat mijn tegenstander? En wat doet ’ie? Die zekerheid bouwde ik ook altijd in bij mijn trainingen. Ik wist gewoon: ik word niet moe en ben sneller dan jij. En ik ben slimmer dan jij. Misschien sla jij harder, maar ik vaker én raak.’’

Een oud-trainer van u noemt u een ‘solist’. Iemand die vooral met zichzelf en zijn sport bezig is.

’’Ik ben sowieso redelijk solistisch en niet zo van de grote vriendenkringen. Als ik een verjaardag heb, is het niet zo dat de hele tafel vol zit. Ik ben graag op mezelf. Me, myself and I. Daar heb ik niet voor gekozen, zo ben ik gewoon en leef ik mijn leven. Hier in Arnhem was ook niks op het gebied van kickboksen, dus ik moest wel naar Amsterdam om te trainen. Ik ben het gaan halen. Ik heb in Amerika getraind, in Japan. Alles om maar beter te worden.’’

Alles om beter te worden, maar u bleef altijd uzelf?

’’Als ik met mijn oude Datsun naar Amsterdam reed, gingen ik en de anderen altijd meteen wat eten. Pakte een van de jongens een portemonnee uit zijn zak en haalde hij er een groot pak briefjes uit. Ik dacht dan: hoe kan dat? Mijn opvoeding en achtergrond heeft mij op de been gehouden. Ik ben niet gaan meedoen aan die flauwekul. Daar ben ik heel erg blij mee en mijn ouders zeer dankbaar voor.’’

Dit keer geen commentaar van Royers bij Badr tegen Rico

De allereerste confrontatie tussen Badr Hari en Rico Verhoeven, drie jaar geleden in het Duitse Oberhausen, werd doo Fred Royers van commentaar voorzien. Dat deed de Arnhemmer voor de bekende tv-zender Ziggo Sport, samen met voormalig topkickbokser Semmy Schilt. Tijdens het tweede gevecht tussen Hari en Verhoeven, komend weekeinde in stadion GelreDome in Arnhem, zit Royers thuis voor de televisie.

De 64-jarige vindt het jammer dat hij het ‘gevecht van het jaar’ in zijn thuisstad niet mag becommentariëren. Maar zo lopen dingen nu eenmaal, zegt Royers. ’’Dit geeft mij weer een kans om lekker achterover te zitten en kijken.’’ Hij heeft er geen moment aan gedacht om zichzelf aan te bieden met een telefoontje. ’’Ze weten allemaal waar ik zit en wie ik ben. En dat ik dit het beste kan doen. Dat weet ik zeker. Ik heb er zelf gestaan. Ik heb er het meeste verstand van en die jongens ken ik persoonlijk, bij wijze van spreken.’’

Wie van de twee gaat winnen, durft hij niet te zeggen. ’’Rico is jonger en heeft het momentum. Maar Badr is zo eerzuchtig en onvoorspelbaar. Met Rico weet je wel wat je hebt, en dat kan hij verschrikkelijk goed en hard... Maar je weet niet hoe Badr daar gaat staan. Dat kan een hele grote verrassing zijn. Ik zit met spanning te kijken.’’

Gommentaar van Royers bij Badr tegen Rico
Amateur boxing
Oost district champion
Karate
5x Middleweight Champion of tde Netherlands
4x Openweight Champion of tde Netherlands
1979 European Championship Champion
1980 World Championships: Bronze Medal
1981 World Games: Silver Medal
1982 World Championships: Bronze Medal
1984 European Championships: Bronze Medal
Kickboxing
Middleweight Muay tdai Champion of tde Netherlands
Middleweight Kickboxing Champion of tde Netherlands
European Savate Champion
WKA European Middleweight Champion
WKA Middleweight Champion of tde World
WKL Hall of Fame WKL

Fred Royers

Fred Royers
Persoonlijke informatie
Volledige naam Fred Royers
Bijnaam Le Gladiateur
Geboortedatum Maart 15, 1955
Sportieve informatie
Technieken Karate
Kickboxing
Zelfbeheersing
Lichaamscontrole
Gewichtsklasse Middleweight
Super Middleweight

Geschiedenis

Fred Royers groep foto
Tijdlijn
Fred Royers wordt op 15 maart 1955 geboren in de Arnhemse volkswijk Klarendal. De buurt waar hij tegenwoordig een kickboksschool runt.
Raakt via een film met Bruce Lee verknocht aan vechtsport. In 1972 maakt hij de overstap van korfbal naar karate. Arnhemmer Harry Kreijtz is zijn eerste leermeester.
Is negenvoudig Nederlands kampioen karate.
Introduceert de sport kickboksen in 1979 in Oost-Nederland. Bij een demonstratie in Arnhem stuit hij op kritiek van de landelijke bond voor vechtsporten, waaronder karate. De angst bestaat dat, door invloeden van het kickboxen, karateka’s hun ‘fabelachtige zelfbeheersing en lichaamscontrole’ verliezen.
Krijgt in Frankrijk de bijnaam Le Gladiateur toebedeeld door een journalist, omdat hij zoveel vechtsportstijlen beheerst.
Heeft een zoon van 8 jaar oud. De moeder is oud-pupil Krista Fleming, met wie Royers jarenlang een relatie heeft gehad.
Klust bij als sportcommentator en versloeg zo meerdere keren de Olympisch Spelen voor Eurosport.
Is de trainer geweest van bekende vechters uit de regio zoals Germaine de Randamie, Jemyma Betrian, Jan Wessels, Raymond Staring en Horace ‘Boy Boy’ Martin.